Voorwoord

Voor u ligt het verkiezingsprogramma van de Verenigde Communistische Partij.

In ons verkiezingsprogramma hebben we niet uitputtend alle onderwerpen behandeld die in een gemeenteraad aan de orde kunnen komen. Als we dat wel zouden doen, zou ons verkiezingsprogramma een compleet boekwerk zijn. Dat is uiteraard niet de bedoeling.

We hebben wel getracht u als kiezer een beeld te geven van de wijze waarop de VCP problemen die op gemeentelijke niveau relevant zijn, tracht op te lossen.

We kunnen ons voorstellen dat u niet op de eerste plaats geïnteresseerd bent in onze achterliggende ideologie maar direct wilt weten welk standpunt de VCP inneemt.
Daarom hebben we de standpunten in het programma vet gedrukt.

Indien ons programma vragen oproept, kunt u contact opnemen met onze lijsttrekker Engel Modderman 0597-417128 of per e-mail info@vcp.nu.

Inleiding

De Verenigde Communistische Partij baseert zich op het wetenschappelijk socialisme zoals dat door Marx, Engels en Lenin is ontwikkeld.

Het communisme is de laatste decennia in diskrediet geraakt. In een niet aflatende stroom beschuldigingen en verdachtmakingen trachten de aanhangers van de vrije marktideologie communisme op één lijn te plaatsen met fascisme en nationaalsocialisme. Men gaat er aan voorbij dat fascisme en nationaalsocialisme ongelijkheid, uitbuiting en geweld legitimeren en zelfs verheerlijken en zich daarmee bestempelen tot criminele ideologieën.

Ook al is een begrip als klassenstrijd in het wetenschappelijk socialisme van wezenlijk belang, dat houdt niet in dat mensen bij voorbaat zouden worden uitgesloten. Ook de klassieke klassenvijand heeft recht op een menswaardig bestaan.

De beschuldigingen en verdachtmakingen richting communisme zijn overigens niet de hoofdoorzaak van het teloor gaan van het reële socialisme in de vroegere Oostbloklanden en het verdwijnen van de CPN in Nederland. Het zijn voornamelijk communisten die het communisme benadeeld hebben. Communistische partijen in het vroegere Oostblok waren door en door corrupt. Toen in Nederland de CPN onder vuur kwam te liggen, toonden maar weinig kaderleden zich bereid om hun rug recht te houden. Vaak werd er gekozen voor inmiddels goed betaalde baantjes in het bestuur die via de CPN waren bemachtigd.

De VCP is dan ook geen nostalgische partij. Eén van de uitgangspunten van Marx, Engels en Lenin is dat de wereld steeds in beweging is. En die beweging hoeft niet per definitie positief uit te pakken. De ontwikkelingen binnen veel communistische partijen in binnen- en buitenland waren dat zeer zeker niet.

De VCP is een communistische partij die met beide benen in de tegenwoordige tijd staat. We treden met de taal van deze tijd de problemen van deze tijd tegemoet.

Dat neemt niet weg dat we eerbied hebben voor onze oudere kameraden die in tijden waarin het communisme onder grote druk stond, standvastig bleven. Zonder anderen tekort te doen mag hier wel de naam van Roele Meins genoemd worden. Hij verdedigde in 1956 met gevaar voor eigen leven de drukpersen van de communistische krant De Waarheid toen deze door opgezweept gepeupel vernield dreigden te worden. Door zijn latere politieke optreden heeft hij er voor gezorgd dat het communisme in de gemeente Scheemda en heel Oost-Groningen behouden bleef.

Het is vreemd dat het communisme door zijn tegenstanders steeds maar weer opnieuw dood wordt verklaard. Zelfs in Oost-Groningen, waar het communisme toch tot op de dag van vandaag onder de mensen leeft, grijpt men iedere gelegenheid aan om te stellen dat het nu toch wel echt is gedaan met die in hun ogen verwerpelijke ideologie. De realiteit is uiteraard geheel anders. De VCP heeft zich als een moderne communistische partij een eigen plek verworven binnen de lokale politiek in het Oldambt.

Het steeds opnieuw dood verklaren komt voort uit het besef dat het "spook" nog steeds rondwaart. ("Een spook waart door Europa - het spook van het communisme." De beginzin van het Communistisch Manifest van Karl Marx en Friederich Engels.)

Zeker nu, onder invloed van de financiële en economische crisis, steeds meer mensen vraagtekens gaan zetten bij het waarheidsgehalte van de vrije marktideologie, klinkt de roep om alternatieven luider en luider. Marx en Engels zijn weer terug van weggeweest. Men kan er niet omheen dat zij al in de 19e eeuw hebben voorzien dat kapitalisme van crisis naar crisis holt en uiteindelijk zijn eigen graf graaft.

Dat wil echter niet zeggen dat het vanzelf allemaal beter wordt. De huidige tijd laat veel overeenkomsten zien met de dertiger jaren van de vorige eeuw zoals economische crisis, opkomst van extreemrechtse en zelfs fascistische partijen, het zich nestelen van extreemrechtse en fascistische ideeën in bestaande partijen, isolationisme en protectionisme in de buitenlandse politiek en toenemende oorlogsdreiging. Nederland heeft zelfs weer een minister-president die net als zijn voorganger en geloofsgenoot Colijn uit de 30e jaren ("U kunt rustig gaan slapen, Nederlanders") enerzijds de mensen probeert te sussen en anderzijds geen vinger uitsteekt om betere omstandigheden in het leven te roepen.

Het valt op dit moment niet te voorspellen in welke coalities de bestaande economische en imperialistische machtsblokken China, Rusland, VS, EU, Japan en eventuele nieuwkomers zoals Brazilië en India elkaar de steeds schaarser wordende grondstoffen en afzetgebieden gaan betwisten. Maar de huidige bewapeningswedloop laat vermoeden dat men, net zoals dat in de eerste en de tweede wereldoorlog plaatsvond, de economische crisis wil oplossen door de boel maar kapot te bombarderen. Zowel aan oorlog als aan wederopbouw valt immers veel geld te verdienen. En oorlog ruimt tevens heel wat overbodige arbeidskrachten op. De VS hebben al druk geoefend in Irak!

Over de binnenlandse ontwikkelingen valt meer te zeggen. Toenemende overheidscontrole en repressie zijn oude koek in tijden van economische neergang. Moderne technologieën maken het mogelijk dat niemand nog een vinger kan bewegen zonder dat dit geregistreerd wordt bij een overheidsinstelling. Big Brother is allang onder ons. Er wordt dagelijks wel door een of ander politicus geschreeuwd dat er harder moet worden opgetreden. Om de angst om wegvallende sociale voorzieningen en de onvrede onder de bevolking in "goede" banen te leiden heeft men als vanouds zondebokken nodig. Het valt een beetje slecht om daar de joden weer voor te gebruiken. Dus neemt een fascistische partij als de PVV nu voor de verandering maar eens de moslims. Maar in wezen gaat het om hetzelfde.

Leert de mens niks van de geschiedenis? Communisme gaat er van uit dat de mensheid wel degelijk vooruit kan gaan. Daar moeten mensen zich dan wel voor inzetten. Het komt ons niet aanwaaien. De communistische dichter Bertolt Brecht zei het zo:

Wie nog leeft, zeg niet: nooit
Het zekere is niet zeker.
Zo, als het is, blijft het niet.
Wanneer de heersers gesproken hebben,
Zullen de onderdrukten spreken.
Wie waagt het te zeggen: nooit?
Aan wie ligt het, als de onderdrukking blijft?
Aan ons.
Aan wie ligt het, als ze gebroken wordt?
Ook aan ons.
Wie verloren is, vecht!
Wie zijn positie door heeft, hoe is die op te houden?
Want de overwonnenen van vandaag zijn de winnaars van morgen,
En uit nooit wordt: vandaag nog!

De vcp in de gemeentepolitiek