Wat was er aan de hand?

De afgelopen dagen was de kwestie Synergon in sneltreinvaart via het Dagblad van het Noorden geëscaleerd. Het begon allemaal met een opmerking van de directeur van Synergon. Hij stelde in de krant dat hij overwoog zijn werknemers een negatief stemadvies te geven voor het CDA, de VVD en de PVV. Deze partijen zijn volgens hem verantwoordelijk voor de afbraak van de WSW-voorzieningen. De fractievoorzitter van het CDA in Oldambt, de heer Engelage, trok daarop van leer tegen deze directeur. De heer Engelage staat er om bekend dat hij luidkeels standpunten naar voren brengt zonder over de consequenties na te denken. Ook bij zijn eigen partij vinden ze dat. Tijdens de raadvergadering deelde hij mee dat hij van zijn partijgenoten opdracht had gekregen goed na te denken alvorens iets te zeggen. Dat deze mededeling weer zo'n voorbeeld is van iets zeggen zonder nadenken, ontgaat hem ten ene male. De man is onverbeterlijk. Gelukkig maar!
Indien de heer Engelage de uitlatingen van de directeur van Synergon over zijn kant had laten gaan, waren de negatieve effecten voor zijn partij minimaal geweest. Maar nu hij namens het CDA protesten de media in ging slingeren, waren alle ogen weer eens gericht op de gang van zaken bij Synergon en de zeer negatieve rol die het CDA daarin landelijk en lokaal speelt.

Inhoudelijk had de heer Engelage niets tegen de opmerkingen van de directeur van Synergon in te brengen. Hij ging dus maar op de formele toer. Iemand in dienst van de overheid dient zich van het geven van stemadviezen te onthouden, aldus de heer Engelage. Het college diende de directeur van Synergon daarover stevig te onderhouden. Daarin heeft hij natuurlijk wel gelijk. Maar je gelijk willen hebben, is niet altijd verstandig.

Dat bleek ook wel, want de Salon Partij, die het in de Synergon-kwestie ook schromelijk laat afweten, begon zich nu te roeren. Binnen de Salon Partij loopt de Synergon-kwestie hoog op. Voor de buitenwereld was het toen nog niet bekend, maar de nummer 5 op de lijst van de Salon Partij, Jan

Kenter, had om deze en andere redenen zijn lidmaatschap opgezegd. Hij melde zich daarna aan als VCP-lid. De VCP is de enige partij die iets voor de medewerkers van Synergon doet, stelde hij enkele dagen later in het Dagblad van het Noorden. Zo vlak voor de verkiezingen voor de provinciale staten is dit natuurlijk een geweldige klap voor de Salon Partij. Vandaar dat door fractievoorzitter Strikker meteen een hoop kabaal werd gemaakt over de actie van het CDA.

Inmiddels had het college van burgemeester en wethouders van Oldambt zich al publiekelijk van de uitlatingen van de directeur van Synergon gedistantieerd. Dat bracht de Salon Partij in de problemen. Ze kwamen nu immers niet alleen in aanvaring met het CDA, maar ook met het college en hun eigen wethouder daarin, de heer Brader. Voor insiders is het al lang bekend dat de fractievoorzitter en de wethouder van de Salon Partij niet door één deur kunnen. Na enkele krantenartikelen kwam hun relatie helemaal op scherp te staan. De Salon Partij eiste in een e-mail aan de raadsgriffier dat deze de kwestie op de raadsagenda zou zetten.

Dat is weer tekenend voor de onkunde binnen de Salon Partij. Een raadsgriffier stelt immers geen raadsagenda's vast. Op zijn goede raad vroeg de Salon Partij dan maar om een interpellatiedebat. En dat werd dan ingelast agendapunt 7b.

Bij de VCP werd in de dagen voor de raadsvergadering uiteraard terdege overwogen welke de uitkomsten van dit interpellatiedebat zouden kunnen zijn. Als meest voor de handliggende mogelijkheid zagen we dat op het moment dat wij aan het beraadslagen waren de burgemeester van Oldambt al bezig was met het schrijven van een toneelstuk. En die verwachting bleek uit te komen. Sterker nog, hij had niet alleen het stuk geschreven, hij had ook de rollen verdeeld en nam tijdens de raadsvergadering de regie stevig ter hand. Dat is overigens geen verwijt. De man voert gewoon zijn taak als burgemeester uit.

Wat er tijdens het debat over Synergon werd gezegd, had niet veel om het lijf. Naar aanleiding van de vragen van de Salon Partij en enkele andere partijen las wethouder Brader, zoals het zijn gewoonte is, een zielloos stuk tekst voor dat door een ambtenaar was geschreven. De Salon Partij nam genoegen met dit antwoord. En dat is toch ongelooflijk! De kern van het betoog van wethouder Brader was immers dat hij niets kon uitrichten. Het was aan de gemeenteraad om in actie te komen. Als de gemeenteraad hem vroeg iets te doen, dan zou hij dat uitvoeren. Bijvoorbeeld een geluid namens de gemeente in Den Haag laten horen.

Bij de fractie van de Salon Partij was inmiddels niets meer te merken van de eerdere kritiek op het CDA en het college. Om deze complete afgang ietwat te verzachten, mochten ze een motie indienen waarin het college werd opgeroepen dat te doen wat wethouder Brader al voorstelde, namelijk de kwestie Synergon in Den Haag aankaarten.

D66 protesteerde nog wat. "Kan deze wethouder wel verder?", zo vroeg fractievoorzitter Klein zich af. Hij vond dat de politiek geschaad was door de hele toestand zoals die de afgelopen dagen in de krant was gekomen. Maar iedereen weet dat D66 zelf zit te azen op een wethouderszetel en dus gewoon op een kans wacht dit college op te blazen. Die kans deed zich nu nog niet voor. Dat werd fractievoorzitter Klein al snel duidelijk en hij blies de aftocht. Voorlopig dan toch.

De VVD was veel venijniger. De motie waarmee de Salon Partij haar gezicht mocht redden, werd door de VVD als te zwak aangemerkt. Raadslid Menger deed een voorstel de motie aan te passen. Dit voorstel werd door alle andere partijen overgenomen. De doodklap voor de Salon Partij! Een partij die zichzelf presenteert als links, moet het zich laten aanleunen dat een rechtse partij haar motie krachtiger maakt.

Wat deed de VCP? Niet veel. De VCP heeft er geen enkele behoefte aan politieke spelletjes te spelen over wethouderszetels. De VCP vindt verder dat problemen binnen de Salon Partij door die Salon Partij moeten worden opgelost. Dat geldt ook voor coalitieproblemen. De VCP heeft daar niet zoveel mee te maken.

De VCP wil wel maximale druk blijven uitoefenen op het college. Als het om Synergon gaat is de Salon Partij de zwakke schakel in dit college. Dus leverde fractievoorzitter Engel Modderman weer stevige kritiek op de Salon Partij. Die wisten daar, zoals gewoonlijk, niet mee om te gaan. Tijdens de inbreng van Engel Modderman gingen de fractieleden weer opzichtig met elkaar zitten te praten. Ze doen alsof ze de VCP niet van belang vinden. Maar hun ronduit woedende reacties na afloop van de raadsvergadering spraken natuurlijk een andere taal. Wethouder Brader stelde vast dat de VCP geen vragen had gesteld en dat hij dus ook niet richting VCP hoefde te reageren. Met andere woorden, zijn gehele beleid ligt onder vuur en hij kan zich voor geen millimeter verdedigen.

De door de gehele raad aangenomen motie houdt in dat de gemeente met de verantwoordelijk minister in gesprek gaat over de problemen bij Synergon. De VCP verwacht daar niet veel van. Een gesprek aangaan zonder een stok achter de deur heeft niet veel zin. Maar baat het niet, dan schaadt het niet.
Beter zou zijn wanneer het college naar Den Haag zou gaan met het dreigement dat alle wethouders opstappen als de regeringsplannen niet gewijzigd worden. "Als jullie zo graag rotzooi willen voor Oost-Groningen, kom de boel dan zelf maar besturen". Dat zou de stok achter de deur moeten zijn. Dat zou ook het juiste sein betekenen voor de werknemers van Synergon die dan hun hele bedrijf kunnen platgooien totdat er een oplossing komt. Maar helaas. Zo'n wethouder Brader zit onwrikbaar aan zijn stoel vastgelijmd. Die wil niet het risico lopen dat hij zijn lucratieve baantje kwijt raakt. Ook al moet hij daarvoor de kwetsbare werknemers van Synergon de straat op schoppen.