Commie schreef enige tijd geleden hoe het wethouderschap aan hem voorbij ging. Maar in de tijd dat de dualisering werd ingevoerd liep Commie nog een ander baantje mis. Dat ging zo.

Engel Modderman werd voor een overleg met de toenmalige burgemeester van Scheemda uitgenodigd. Engel werd uiterst vriendelijk ontvangen. En dat door iemand die hem anders openlijk vijandig bejegent. Engel let altijd goed op als hij contacten heeft met andere politici, maar nu was het extra uitkijken. Als zijn opponenten zo vriendelijk doen, zit er ongetwijfeld iets aan te komen.

En jawel hoor. Er moest voor het eerst een raadsgriffier voor Scheemda worden aangesteld en men had alvast een soort profielschets gemaakt. De burgemeester somde het profiel op terwijl ze Engel vol verwachting aankeek. Die had het meteen door. Hier werd als het ware een portret van Commie geschilderd. Er werd nu van Engel verwacht dat hij zou uitroepen: "Dan is Commie de beste kandidaat!" Maar daar trapte hij natuurlijk niet in. Hij zou ook wel gek zijn. Waarom zou hij zijn partij verzwakken door één van zijn fractiemedewerkers naar de gemeentelijke organisatie te laten overstappen? Met een vileine glimlach deelde hij dan ook mede dat het vinden van een kandidaat die aan dit profiel voldoet wel erg moeilijk zou worden. En op het gelaat van de burgemeester verscheen onmiddellijk weer de oude uitdrukking van onverholen vijandschap.

Maar stel nu dat Commie er wel op in was gegaan, dan zat het er dik in dat hij nu raadsgriffier in Oldambt zou zijn. Wat zou Commie dan allemaal doen? Op de eerste plaats zou hij onmiddellijk na de verkiezingen van november vorige jaar bij alle fracties een kennismakingsbezoek hebben afgelegd. Hij zou verteld hebben hoe hij tegen zijn functie aankijkt en hij zou de wensen en verwachtingen van de fracties geïnventariseerd hebben.

Natuurlijk was Commie dan al lang lid van een groep kritische raadsgriffiers die op gezette tijden bij elkaar komen om ontwikkelingen op hun vakgebied te bespreken, die in hoorcolleges door staats- en bestuursrechtsgeleerden worden bijgespijkerd en die elkaar met raad en daad bijstaan in moeilijke kwesties. Commie zou er voor waken dat gemeentelijke verordeningen niet met kolossale juridische fouten naar de gemeenteraad zouden worden gestuurd. In zo'n geval zou Commie naar het college stappen en zeggen: "Hier klopt niks van. Alsjeblieft, doe het maar over."

Commie zou ook geen opdrachten van onbevoegden accepteren. Dat zou dan betekenen dat in een gloednieuwe gemeente als Oldambt Commie wellicht wel enkele keren per dag tegen een burgemeester, een wethouder of een gemeentesecretaris zou moeten zeggen: "Bemoei je niet met mijn werk, ik bemoei me ook niet met jouw werk". Want Commie zou in de gemeenteraad zijn enige echte opdrachtgever zien. Voor die gemeenteraad zou Commie zich uitsloven. Stel dat er binnen die raad verschil van mening zou ontstaan over de uitleg van een wettekst. Commie zou dan meteen actief worden. Hij zou de relevante juridische litteratuur aanslepen, zijn al eerder genoemde kritische collega's consulteren en een notitie opstellen waarmee de verschillende standpunten zouden worden verhelderd en onderbouwd. Mogelijk dat daarmee het pleit dan al beslist zou zijn en voorkomen zou worden dat een verschil van mening uitdraait op onenigheid en vetes.

Maakt dat alles Commie tot een goed raadsgriffier? Nou nee. Engel Modderman had nog om een andere reden gelijk toen hij de bedoelingen van de toenmalige burgemeester van Scheemda frustreerde. Om raadsgriffier te zijn moet iemand zich volkomen onafhankelijk ten opzichte van alle politieke partijen kunnen opstellen. En dat zal Commie van zijn levensdagen niet lukken. Daarvoor is hij toch te zeer met de VCP verbonden.